Parcoursverkenning en tips van de Mountain High Chasers

images

Op 26 mei staat de 17e editie van de KlimClassic op de agenda. Speciaal voor jullie hebben wij de route alvast verkend. Het is woensdag 13 april en we rijden bij een opkomende zon richting het altijd mooie Limburg. Het profpeloton is op volle snelheid door het voorjaar aan het knallen en ook wij mogen weer aan de bak. En met wij bedoelen we natuurlijk alle fietsliefhebbers!

Opwarmer

De start is, zoals we dat gewend zijn, in Maastricht waarna je al vrij snel de grens over zult gaan en dat willen de Belgen ons laten weten ook. Na een kleine 10 kilometer lekker keuvelen en de benen warmdraaien krijg je de eerste kennismaking met de “Klim”Classic. De percentages zijn nog schappelijk, maar met zijn 1,4 kilometer lengte is de Rue de Garage een mooie binnenkomer. Dat gezegd hebbende kun je je al wel vast voorbereiden op wat komen gaat, want niet veel later staat de Côte de Hallembaye op je te wachten. Een pittige klim met percentages tot 12% volgens onze Garmin. Het kan hier wat druk zijn op de weg dus het is zaak goed op te letten met zowel het klimmen als het afdalen. Verfoei deze klim maar niet, jullie ontmoeten elkaar aan het einde van de dag nogmaals.



De daaropvolgende kilometers lijk je weinig te klimmen, maar niets is zo verraderlijk als het Belgische landschap, er is geen meter vlak. De route meandert tussen Waalse dorpen en uitgestrekte landerijen door, je hoeft je daarom geen moment te vervelen. We zijn nu zo’n 43 kilometer verder en we stoppen met trappen. Niet omdat we geen zin meer hebben, maar omdat de weg naar beneden begint te lopen en het voelt alsof we echt even aan het dalen zijn. Zo’n zes kilometer lang hangen we in de beugels en laten we de fiets een keer het werk doen in plaats van onze benen. Tegelijkertijd weet je ook, we zullen vast weer een keer omhoog moeten. Nog voordat we het hebben uitgesproken begint het klimwerk met behoorlijk serieuze stukken snel achter elkaar.

Brandstof

Neem in je schema op dat je op 43 kilometer een reepje, een gelletje en een goede slok uit je bidon neemt, dan kun je de afdaling gebruiken om dit op je gemak te verteren zodat je met voldoende brandstof aan de volgende 20 kilometer begint. Die brandstof heb je nodig, want het wordt werken voor de klimbenen! Met de Côte des Béguines als vertrekpunt! Na deze beklimming heb je een behoorlijk steile afdaling en vindt je de splitsing tussen de twee routes van deze editie.

De 180 kilometer slaat rechts af en gaat het water over waarna er direct begonnen wordt aan de Côte des 36 Tournants. Een geweldige klim die al slingerend door het bos omhoogloopt, maar nooit echt steil wordt. Voor de echte krachtpatser een klim om de spierballen te laten zien. Onderschat de uitloper tussen de weilanden niet, want je bent niet zomaar boven. Na een lange afdaling over een slecht stuk weg, dus doe voorzichtig, draaien we gelijk door naar de volgende lange klim. Ook hier slinger je door een mooie omgeving terug omhoog waarna je, dit keer op beter wegdek, mag genieten van een mooie afdaling. 

Amai!

We horen het de Vlamingen veel gebruiken als in, ‘Oei’ of ‘Oef’. Zo hebben ook wij amai geroepen toen we door Amay heen reden. Na de twee lange beklimmingen van zojuist draaien we Amay in en uit waarbij de percentages van boven de 10% om onze oren worden geslagen. Het is draaien en keren met pittige beklimmingen waarbij je weinig tijd hebt om te herstellen. Echte kuitenbijters, en dat allemaal na zo’n 80 kilometer fietsen!

Met de Rue de Wanzou wordt het heftige klimwerk afgesloten en fiets je weer ‘rustig’ terug naar waar de twee routes samenkomen. Een oude bekende van 70 kilometer terug maakt zijn opwachting wederom; Côte des Béguines. Eenmaal weer aangesloten op de route van 110 kilometer kun je wat herstellen, wat heet, na 140 kilometer door dit terrein kan een viaduct als een buitencategorie voelen dus verdeel je krachten goed en laat je niet misleiden door het hoogteprofiel.

Als kers op de taart zitten er aan het einde van de route nog drie beklimmingen, die zoals gezegd, weleens tegen kunnen vallen door de afstand die dan al in de benen zit, maar desalniettemin is de Zusserdel er wel één om echt naar uit te kijken. Hij slingert mooi door de omgeving en hij geeft je ook nog eens een geweldig uitzicht! Nadat je weer bent afgedaald en terug bent gereden richting Kanne ligt de allerlaatste klim van de dag op je te wachten. Met de Muizenberg als toetje kan je dag niet meer stuk, een puist van de bovenste categorie!

Conclusie

De KlimClassic 2022 mag weer met recht een Klim! Classic heten. Een afwisselende route met voldoende hoogtemeters waarin er veel wordt gevraagd van de klimmersbenen. Zeker in de 180 kilometer route zitten behoorlijke pittige stukken met veel steile beklimmingen achter elkaar.

Handige Tips

  • Bekijk vooraf de routes zodat je weet wat je te wachten staat. Dit is de routepagina.
  • Zorg dat je materiaal in orde is. Er zitten veel steile afdalingen in dus een extra check van de remmen kan geen kwaad.
  • Het wegdek van België is niet overal even goed. Controleer vooraf de staat van je banden!
  • Onderweg is er natuurlijk voldoende te vinden bij de verzorgingsposten, maar ga met voldoende eten en drinken op pad.
  • Houd je aan de verkeersregels. Sommige stukken van de route gaan over een drukke weg waar auto’s hard rijden. Rijd daarom achter elkaar en communiceer goed over obstakels op de route.
  • Heb veel plezier en geniet!

 

Over de Mountain High Chasers

De mannen van de Mountain Hight Chasers hebben een missie; de 50 beklimmingen uit het boek 'Mountain High' beklimmen voor hun 50ste levensjaar. 
www.mountainhighchasers.com